به وقت خبر _ محمدحسن علیپور را می توان مرد ساده و بی آلایش شورا نامید،عضوی از شورا که همیشه با صداقت راه خود را پیش گرفت و هیچ گاه منفعت طلبی را انتخاب نکرد.

متاسفانه سکوت علیپور سبب شد که تیر پیکان اکثر اوقات به سمت وی نشانه گرفته می شد،اما او همچنان تنها اولویت خود را کارگران دانست و هیچ گاه خود را وارد سیاست هایی نکرد که از کارگران فاصله بگیرد.

علیپور روزها و شب ها،در برف و زیر نور آفتاب به دیدار کارگران زحمت کش می رفت تا از اوضاع و احوال آنها بی خبر نباشد،تمام درد و دل های این قشر زحمت کش را در جلسات مختلف بی هیچ واهمه ای فریاد میزد تا شاید گره ای از مشکلات کارگران باز گردد.

۹۸ گذشت،بسیاری از کارگران حق و حقوق های خود را دریافت کردند اما هیچ کس نپرسید که سهم علیپور از این روزها چه بود؟محمدحسن علیپور ساعت ها را در اتاق شهردار می گذارند تا با خبری خوش برای کارگران از اتاق خارج شود.

با اینکه حاشیه ها به ناحق گریبان گیر علیپور بودند اما او بواسطه آرامش کارگران،حواشی را کنار میزد تا بتواند بیشترین زمان خود را برای کارگران شریف شهر رشت اختصاص دهد.

علپیور نشان داد که شرافت واقعی چیست و چگونه باید آن را حفظ کرد